O Levču...

Levač je deo Šumadije i u isto vreme i jedan od najpitomijih delova centralne Srbije. Prirodni potencijal su brežuljkasti predeli izmedju Juhora i Gledićkih planina, čisti izvori, reke, klisure, lekovito bilje, divljač... Spomenici kulture iz različitih perioda, ne samo srpske istorije, bitno su obeležje ovog kraja: naselje iz neolita u podnožju brda Blagotin, sedam srednjovekovnih gradova, manastir Kalenić, stare crkve u Velikoj Kruševici, Opariću, Preradovcu. Sedište ove privredno nerazvijene regije je Rekovac, varošica formirana duž regionalnog puta Kragujevac - Kruševac. Rekovac je malo mesto u centralnoj Srbiji koje se nalazi u pomoravskom okrugu. Prema popisu iz 2002. godine ova varošica je imala 1930 stanovnika.

Gledićke planine, na čijim obroncima se Levač prostire, pružaju se u pravcu Trstenika na jugu i Kragujevca na severu dužinom od 35-40 km, zatim Rekovca na istoku i Gruže na zapadu. Prosečna širina Gledićkih planina iznosi oko 20 km, pa ove planine zauzimaju oko 800 km². Osim toga što ove planine zauzimaju veliko prostranstvo, one su pored Rudnika i najviše u Šumadiji. Najviši vrh je Samar (922m). Inače od desetak šumadijskih planina, Gledićke planine se smatraju za najlepše, a najpre zbog njihovih prirodnih lepota i raznih retkosti i znamenitosti. Deo Gledićkih planina koji zauzima prostor opštine Rekovac najviše karakterišu brojne živopisne klisure koje čine Kalenićka i Županjevačka reka, kao i reka Dulenka.

Levač se nalazi u jugoistočnom delu Šumadije. Ovaj prostor, u obliku levka izmedu Gledićkih planina i Juhora okružuju reke Gruža, Lepenica, Belica i Temnić. U srpskoj istoriji pominje se krajem 12. veka. Od Vizantije je osloboden 1183. godine, za vreme vladavine Stefana Nemanje. Naziv mu je dao knez Lazar Hrebeljanović, jer se nalazi s leve strane Velike i Zapadne Morave. Zaklonjen planinama i posmatran sa visine liči na veliki levak, a i ceo ovaj kraj od oko 366 kilometara kvadratnih je poznat po voćnjacima i vinogradarima koji za pretakanje rakije i vina upotrebljavaju levak.